Welkom op weblog 'Over Wandelen Gesproken'

Een weblog met wandelroutes en wandelfoto's.
Ik - Truus Wijnen - woon in de prachtige omgeving van Twente, waar ik veel wandel en fotografeer. Mijn hobby wandelen en fotograferen is mede door publicaties intussen min of meer uitgegroeid tot een ambacht en ik geniet ervan het plezier van wandelen en fotograferen middels dit weblog te delen met anderen. Op verzoek ben ik begonnen met uitzetten en beschrijven van eigen wandelroutes. U kunt ze op deze site vinden onder Overzicht Wandelroutes .
Regelmatig organiseer wandelingen waarbij u welkom bent om mee te lopen. Meer over deze wandelingen en de wandelagenda kunt u *hier* terugvinden. Of neem voor informatie contact met mij op.

Andere Weblogs: 'Wandel Kijk en Kiek' en 'Maandag Wasdag'

De foto's en artikelen op deze site hebben het Copyright Truus Wijnen. Wilt u info over de foto's/artikelen of ze ergens voor gebruiken, neem dan svp contact met mij op.

De hier beschreven routes zijn met de grootst mogelijke zorg samengesteld en gecontroleerd. Niettemin geldt dat het een momentopname betreft en dat wijzigingen in het landschap, routenetwerken, grondbezit of bv openingstijden voor kunnen komen.


----------------------------------------------------------- NAAR OVERZICHT WANDELROUTES ------------------------------------------------------------



vrijdag 28 juni 2013

Wandeling Losser 10, 18 of 25 km




Start- en eindpunt: Gildehauserweg 37  7581 PE Losser
Horeca: Bij start, Restaurant Hof Aarnink,
Routebeschrijving en kaartje: Zie aan eind van dit bericht

Wandeling Losser: op de grens van Nederland en Duitsland 10, 18 of 25 km


“In juli en augustus zijn we weer dagelijks geopend” lees ik op Twitter. Het is een twitter-bericht van Hof Aarnink.  Een restaurant in het buitengebied van Losser precies op de grens met Duitsland.
De laatste tijd ben ik er diverse keren – in de buurt – geweest. Op ontdekkingstocht voor de Wandelgids: Twaalf Twentse Tochten.
Hof Aarnink is het startpunt van 1 van de 20 wandelroutes en die ik heb gemaakt voor deze gids. Een wandelroute die langs verrassende plekken en natuurgebieden gaat in zowel Nederland als Duitsland.
Je kunt kiezen uit verschillende routelengtes. Zo kun je een wandeling van 10, 18 of 25! Km maken. Maak je borst maar nat.


In Juli en augustus is Hof Aarnink dagelijks geopend…..mooier kun je het niet hebben. Op pad dus voor de 10 km lange wandeling.
Update April '14: Uiteindelijk konden er maar 12 routes geplaatst worden in de wandelgids en blijft deze route nog "in portefeuille" voor een een volgende wandelgids.

De routebeschrijving + kaartje van de 10 km lange wandelroute is hier te downloaden.

De routebeschrijving van de lange routes van 18 en 25 km en het bijbehorende kaartje is
hier te downloaden.

Klik op de foto's voor grotere afbeeldingen


Als je bij Hof Aarnink vertrekt passeer je al vrij snel de Dinkel.
Een infobord verteld over deze bijzondere rivier die al meanderend door het gebied rondom Losser loopt.
Over kleine landweggetjes loop je vervolgens naar het bosgebied Zandbergen. Een uitzichttoren geeft je de mogelijkheid om de omgeving in ogenschouw te nemen. De grote waterplas zal opvallen. Het is de Oelemars; een grote zandwinput waar nog steeds zand wordt gewonnen. Ondertussen is het  een tot 15 meter diepte uitgegraven plas.
Het gebied rondom de Oelemars is van oorsprong vooral een moeras- en heidegebied. De naam Oelemars betekent 'moeras waarin uilen voorkomen'.
Ondertussen is de Oelemars een begrip bij vogelaars. Er is een grote rijkdom aan water- en oevervogels en regelmatig worden er bijzondere waarnemingen gedaan.
Een zeer actieve vogelwerkgroep houdt middels een website iedereen op de hoogte van e.e.a..
Aan de Oelemars staat een vogelkijkhut.








Na de Oelemars steek je de grens over. Net voor de grens staat een bankje. Een grastapijtje zorgt voor de nodige aankleding. Er is zelfs een oplaadpunt. En die is heel bijzonder. Als je ter plekke bent moet je maar eens goed naar e.e.a. kijken.
Er wordt in ieder geval veel gediscussieerd. Door jonge ouderen. Die keren dat ik er voorbij kwam was er geen mens te bekennen. De discussie was blijkbaar gesloten.



Na het passeren van de grenssteen loop je Duitsland binnen. Het pad door het bos brengt je uiteindelijk in de buurt van het Franciscanenklooster in de buurtschap Bardel. In de gebouwen zit ook een school; een gymnasium. Het is de moeite waard een kijkje te nemen in de kloosterkerk. Het klooster kun je – via de trappen aan de voorzijde van het gebouw – in lopen. De kloosterkerk is vrij toegankelijk. Tussen 12 en 15 uur is de deur gesloten.
Verder is er ook een kloostertuin en zelfs een postzegelmuseum. Je kunt er alles over lezen in de Nederlandstalige brochure die in de hal van het klooster te koop is. Er staat ook een wandeling in beschreven waarbij je langs de bijzonderheden van het klooster komt.
Het kost een euro. Dus daar kun je je geen buil aan vallen.





Ondertussen gaat de route verder over de klinkerweg.

(De route van de 10 km-lopers gaat dan linksaf en die van de 25 km-lopers gaat rechtsaf. Deze laatste groep maakt nog een ronde langs de Dreiländersee en door het Gildehauser venn. Het verslag hieronder heeft betrekking op de 10km route )

Bijzonder zijn de houten elektriciteitspalen die nog overal te zien zijn. Via een klein pad gaat het verder. Er volgen weer kleine landweggetjes.
Ook daar de houten elektriciteitspalen. Maar ook prachtige akkers die doen denken aan vroeger.





Er volgt een wandelgedeelte door bosgebied. Het is een trefpunt van vele routes. Zo gaan bv de Handelsweg maar ook diverse fietsroutes hier langs.
Aan het begin van het bos staat een grote houten hut. Een ideale plek om even uit te rusten of zoals ik zag te lunch-barbecueën. En dan kan het gezellig worden. Want geheid dat je uitgenodigd wordt om mee te doen. En och, 1 borreltje kan geen kwaad toch?
Het lopen gaat daarna vast en zeker een stuk beter







Het laatste deel van de wandelroute brengt nog een verrassing met zich mee.
Want verscholen tussen de bossen zie je ineens waterplassen voor je. Op enkele plekken zelfs kleine strandjes.
Niet dat je er mag zwemmen. Nee, dat is zelfs gevaarlijk. Maar zo zittend aan de rand van het water met voor je het kabbelende water is het toch genieten.
Het zijn zandafgravingen evenals de elders in dit gebied. Dat hier veel gegraven wordt is niet zo gek. Er bevindt zich tot op flinke diepte zeer bruikbaar zand. Het Dinkeldal staat er bekend om.
Het water waarmee de afgravingen zich gevuld hebben is kwelwater dat afwatert op de Dinkel.
Het water is van goede kwaliteit.





Zo heel geleidelijk aan ben je dan weer gearriveerd bij het startpunt van de wandeling.
Wil je nog even in Duitsland blijven neem dan plaats op het terras want eenmaal voorbij die plek loop je langs de grenssteen die rechts van de weg onder een boom staat en wandel je weer Nederland in.






Ter informatie: bij langdurige heftige regenval wil de Dinkel nog wel eens buiten haar oevers treden.
Bepaalde delen van deze wandeling zijn dan moeilijk of niet begaanbaar. Zoals bij het gebied Zandbergen. Het is zaak dit goed in de gaten te houden.

De routebeschrijving en het kaartje van de 10 km lange wandelroute zijn hier te downloaden.

De routebeschrijving van de routes van 18 en 25 km en het bijbehorende kaartje zijn
hier te downloaden.



2014 Route, Tekst en Fotografie (c) Truus Wijnen

woensdag 12 juni 2013

Wandeling van station Goor naar station Delden, 17 km






Wandeling van station Goor naar station Delden

Afstand: 17 km
Startpunt route:  Station Goor
Eindpunt route: Station Delden
Routebeschrijving: de route is * hier * te downloaden.
Kaartje: zie aan het eind van dit bericht
Gpx: is * hier * te downloaden

Een verrassende wandeling van het treinstation Goor naar het treinstation Delden. Tijdens de route loop je zowel over het landgoed het Weldam als landgoed Twickel. Het zijn veelal paden en weggetjes waar ook over diverse erven van boerderijen gelopen mag worden.


In het eerste gedeelte van de wandeling loop je over de Wachtpostdijk die evenwijdig aan de spoorlijn ligt. Het witte huis met nummer 3 is een voormalige wachtpost bij een vroegere spoorwegovergang. Een wachter zorgde hier ooit voor het neerlaten van de spoorbomen. Op verzoek – je hield je hand op – stopte er een trein zodat je kon instappen. En was het donker dan hield je gewoon een brandend stuk papier in je hand. Zo ging dat toen.
Via opengestelde weggetjes van het  landgoed Weldam passeer je een erf van een Weldamboerderij met z’n karakteristiek zwart-gele luiken. Je komt bij het Twentekanaal en volgt hier het zandpad langs  de natuurvriendelijke oevers.
Er wordt je een kijkje gegund op de jachtpalen van Twickel en Weldam. Grote zandstenen palen er ooit  neergezet om jachtterreinen af te bakenen. Op meerdere plekken op de wandeling zijn deze jachtpalen te zien. In de routebeschrijving wordt je op de plekken geattendeerd. Opvallend langs het eerste gedeelte van de route zijn ook de witte stenen rijksgrenspaaltjes die nog op meerdere plekken in de bermen te zien zijn.
Als later de zijtak van het Twentekanaal via een brug overgestoken wordt duurt het niet meer zo lang tot er een gelegenheid is voor een horecastop.
Daarna gaat het richting de bossen van het landgoed Twickel. Ook hier diverse paadjes langs boerderijen en erven. De luiken van de Twickelboerderijen hebben een zwart-witte kleur.
Al lopend over de Deldener Esch koers je de kant van het Delden op. Maar voor je daar bent gaat de route eerst nog langs de kwekerij en moestuin van Twickel om even later het kasteel te passeren.
Het is een mooie afsluiting van deze zeer afwisselende wandeling.


Jachtpalen
Je komt op deze route diverse jachtpalen tegen.
Robuuste uit Bentheimer zandsteen vervaardigde palen. Als uitvloeisel van de Heerlijke Jachtrechten ooit geplaatst om het tot Twickel behorende jachtgebied af te bakenen. Het gaf recht om te “jagen, te vogelen en te visschen”. Vanaf begin 1800 zijn er 108 jachtpalen neergezet. Om wat bij te verdienen werden ze door de pachtboeren van Twickel opgehaald uit de Bentheimer- en Gildehauser groeven.  Het loon werd dan in mindering gebracht op de pachtsom die aan de landgoedeigenaar betaald moest worden.
Twickel was sowieso een goede afnemer van zandsteen uit de Duitse groeven. Veel zandsteen werd aangekocht voor uitbreiding of restauratie van de boerderijen. Het zandsteen werd na aankomst in Delden ter plaatse bewerkt. Twickel had hier zelf steenhouwers voor in dienst.
De heerlijke jachtrechten werden met de jachtwet van 2 juli 1923 afgeschaft en afgekocht van de eigenaar. Vanaf dat moment hadden ook de jachtpalen hun functie verloren.
Op dit moment zijn er nog een tiental palen te vinden.

Jachtpaal Twickel

Moestuin
Op het laatste gedeelte van de route passeer je de oude tuinmuren van Twickel. Een hek met smeedijzeren decoraties vormt de hoofdingang tot een kwekerij en een moestuin. De geheel ommuurde moestuin is in 1891 aangelegd en is ontworpen door de landschapsarchitect Petzold. Na jaren van verval is men in 1993 begonnen met restauratie van de moestuin. Karakteristieke elementen zijn weer in ere hersteld. Zo is er weer  leifruit langs de muren, rabarber die gebleekt wordt in potten en staat de sla onder de glazen cloches.
Vermeldenswaard zijn de bijzondere kassen op het terrein. Ze hebben een cultuur-historisch waarde. De grote pronkkas  -het Ironhouse- met aangebouwde kleine zaaikas  is een beschermd monument . De bij het ironhouse behorende stookkelder is in de jaren zestig van de vorige eeuw dichtgestort.
Ondertussen functioneert de moestuin weer als 'gebruikstuin' voor het kasteel en kunnen ook bezoekers van Twickel er groenten en bloemen kopen.
Een grote groep vrijwilligers zet zich in om de moestuin weer een levend cultuurmonument te laten zijn.








Twickel
Het landgoed Twickel en zijn bijbehorende kasteel waren van  1347 tot 1953  familiebezit.
De laatste eigenaresse,  Barones van Heeckeren van Wassenaer, had geen nazaten en bracht het in 1953 onder in de door haar opgerichtte  Stichting Twickel .
Zo ook de andere familiebezittingen in Brecklenkamp, Wassenaar, Dieren, Zevenaar, Borculo, Lochem  en het Duitse Lage. Zo was de toekomst van het erfgoed veilig gesteld. De omvang van Twickel bedraagt ruim 4000 ha en zijn 200 boerderijen, woningen en andere gebouwen.
De stichting heeft als doel Twickel als natuurreservaat en cultuurmonument in stand te houden en haar historische betekenis voort te zetten. Belangrijk is met name de instandhouding van het natuurschoon  en het landschappelijke karakter.
Het beheer wordt uitgevoerd door een rentmeester en 50 medewerkers. De dagelijkse leiding heeft de rentmeester. Hij zorgt voor de rente van het vermogen dat in het landgoed besloten is  -met name de pachten -  en voor een verantwoorde geldbesteding. Vroeger brachten de boeren zelf de pacht naar de rentmeester. Het werd allemaal in de boeken bijgehouden. Deze bemoeide zich vervolgens ook met het wel en wee van de pachters. Zo werd er bv beoordeeld of de zoon van de pachter wel een goede vrouw had uitgezocht.

Het kasteel Twickel is niet te bezichtingen. De stichting had als opdracht meegekregen dat het als particulier huis in stand gehouden moet worden. En daar houdt ze zich aan. Op dit moment wordt
het kasteel bewoond door de familie zu Castell-Rüdenhausen.


Kasteel Twickel

In de tuinen van Twickel


Sfeerbeelden van de wandeling.

Boerderij op het Weldam. Met karakteristieke zwart-gele luiken.

"Boer zijn da's mooi man.."

Beeld bij In Den Markenrichter


Eén van de wandelweggetjes

Twentekanaal

Weggetje langs het spoor

Richting Tankinkbrug

Station Delden

Tankinkbrug over het Twentekanaal



Zandweg op Twickel





2014, Route, Tekst en Fotografie (c) Truus Wijnen



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...